Η τρίτη αποχώρηση μέσα σε μόλις δεκαέξι ημέρες από τη δημοτική παράταξη του Χρήστου Αηδόνη δεν αποτελεί πλέον ένα μεμονωμένο πολιτικό γεγονός. Συνιστά μια βαθιά πολιτική κρίση, η οποία αποκαλύπτει ότι το οικοδόμημα της σημερινής διοίκησης του Δήμου Παλλήνης εμφανίζει σοβαρές ρωγμές στα ίδια του τα θεμέλια.
Η ανεξαρτητοποίηση του Νίκου Κούτρα αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, όχι μόνο γιατί πρόκειται για έναν εκλεγμένο δημοτικό σύμβουλο της πλειοψηφίας, αλλά κυρίως επειδή υπήρξε ένας από τους ανθρώπους που συνέβαλαν καθοριστικά στη συγκρότηση, την πολιτική θεμελίωση και την εκλογική επικράτηση της παράταξης Αηδόνη. Και όταν ένας από τους πρωτεργάτες ενός πολιτικού εγχειρήματος αποφασίζει να αποχωρήσει, καταγγέλλοντας ευθέως τον τρόπο με τον οποίο ασκείται η διοίκηση, τότε η εξέλιξη αυτή δεν μπορεί να υποβαθμιστεί ως μια απλή διαφωνία προσώπων. Πρόκειται για πολιτική καταδίκη ενός μοντέλου διακυβέρνησης από ανθρώπους που το γνώρισαν εκ των έσω.
Οι καταγγελίες που περιλαμβάνονται στην επιστολή Κούτρα είναι πρωτοφανείς για τα δεδομένα της τοπικής αυτοδιοίκησης στον Δήμο Παλλήνης. Γίνεται λόγος για εγκατάλειψη προεκλογικών δεσμεύσεων, για αδιαφάνεια αντί διαφάνειας, για συγκέντρωση εξουσίας σε έναν στενό κύκλο προσώπων, για πρακτικές που δημιουργούν σοβαρά ζητήματα αξιοκρατίας και δεοντολογίας, καθώς και για αλλεπάλληλες απευθείας αναθέσεις που, σύμφωνα με τις δημόσιες αιτιάσεις, καταλήγουν επανειλημμένα στους ίδιους οικονομικούς φορείς.
Κούτρας: Η τοποθέτηση συγγενικών προσώπων του Δημάρχου σε έμμισθες θέσεις τραυματίζει
Επιπλέον, τίθεται δημόσια ζήτημα τοποθέτησης συγγενικών προσώπων του δημάρχου σε έμμισθες θέσεις, γεγονός που, κατά τον ίδιο τον αποχωρούντα σύμβουλο, τραυματίζει το αίσθημα δικαιοσύνης και την εμπιστοσύνη των πολιτών προς τη δημοτική αρχή.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί επίσης η περιγραφή ενός μοντέλου διοίκησης που, όπως καταγγέλλεται, εγκατέλειψε τη συλλογικότητα, υποκαθιστώντας την με μια λογική εσωστρέφειας, παραπολιτικής και συγκεντρωτισμού. Μια διοίκηση που, σύμφωνα με τον Νίκο Κούτρα, επέλεξε τις επικοινωνιακές φιέστες και τις δημόσιες σχέσεις αντί της παραγωγής ουσιαστικού έργου και της αντιμετώπισης των καθημερινών προβλημάτων των πολιτών.
Η πολιτική σημασία αυτών των εξελίξεων είναι προφανής. Όταν μέσα σε δύο εβδομάδες τρία στελέχη εγκαταλείπουν την παράταξη του δημάρχου, η συζήτηση δεν αφορά πλέον προσωπικές διαφοροποιήσεις. Αφορά την ίδια τη βιωσιμότητα της δημοτικής πλειοψηφίας και την πολιτική νομιμοποίηση του τρόπου με τον οποίο διοικείται ο Δήμος.
Η αποχώρηση Κούτρα λειτουργεί ως πραγματική βόμβα στα θεμέλια της δημοτικής αρχής, ακριβώς επειδή προέρχεται από έναν άνθρωπο που πίστεψε, στήριξε και επένδυσε πολιτικά στο εγχείρημα Αηδόνη. Και όταν εκείνοι που οικοδόμησαν ένα πολιτικό σχέδιο είναι οι πρώτοι που καταγγέλλουν δημόσια ότι αυτό εκφυλίστηκε, τότε το πρόβλημα δεν είναι επικοινωνιακό.
Είναι βαθιά πολιτικό. Πλέον, η διοίκηση Αηδόνη καλείται να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις στις σοβαρές καταγγελίες που διατυπώνονται δημόσια. Διότι η σιωπή απέναντι σε ζητήματα διαφάνειας, αξιοκρατίας, διαχείρισης δημόσιου χρήματος και δημοκρατικής λειτουργίας δεν αποκαθιστά την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Αντιθέτως, ενισχύει την αίσθηση ότι ο Δήμος Παλλήνης βρίσκεται αντιμέτωπος με μια κρίση διοίκησης που εξελίσσεται πλέον σε κρίση πολιτικής αξιοπιστίας για τη δημοτική αρχή.
Το επόμενο διάστημα θα δείξει αν οι αποχωρήσεις αυτές αποτελούν την κορύφωση της εσωτερικής αναταραχής ή την αρχή ενός βαθύτερου κύκλου αμφισβήτησης της διοίκησης και νέων αποχωρήσεων!
