Με λόγια που έδειχναν περισσότερο ντροπή και φόβο παρά απόσταση, ο δεύτερος μάρτυρας στη δευτεροβάθμια δίκη του Δ. Λιγνάδη περιέγραψε χτες στο δικαστήριο όσα είδε τη μέρα της σεξουαλικής κακοποίησης του πρώτου καταγγέλλοντος. Η κατάθεσή του αφορούσε όχι μόνο το επίδικο περιστατικό, αλλά και το πώς συνδέθηκε με τον κατηγορούμενο και τον φίλο του που κατήγγειλε τη βία.
Η μαρτυρία του είχε ιδιαίτερη βαρύτητα, γιατί ο ίδιος βρέθηκε μπροστά στο συμβάν και κλήθηκε να εξηγήσει γιατί δεν παρενέβη τότε, αλλά και γιατί αποφάσισε να μιλήσει χρόνια αργότερα. Στο δικαστήριο είπε πως, εκείνη τη στιγμή, το μόνο που κατάφερε ήταν να παγώσει.
Πώς ήρθε σε επαφή με τον κατηγορούμενο
Ο μάρτυρας ξεκίνησε από τη γνωριμία του με τον Δ. Λιγνάδη, λέγοντας ότι ο πρώτος καταγγέλλων του έστειλε ένα μήνυμα και τον ρώτησε αν ήθελε να πάει για ποτό σε ένα σπίτι. Ο ίδιος απάντησε θετικά και στη συνέχεια, όπως είπε, άρχισε να πηγαίνει σε καλέσματα για ποτό στο σπίτι του κατηγορούμενου, αλλά και σε κοινές εξόδους, επειδή θα ήταν εκεί και ο φίλος του.
Παραδέχτηκε επίσης πως επισκέφθηκε τον Δ. Λιγνάδη μόνο μία φορά μόνος του. Μετά από μια πρόταση σεξουαλικού περιεχομένου, όπως κατέθεσε, αρνήθηκε να τον ξανασυναντήσει μόνος.
Η μέρα της κακοποίησης και η απουσία συναίνεσης
Για το περιστατικό που εξετάζεται, ο μάρτυρας είπε ότι η εικόνα που είδε ήταν ίδια με εκείνη που περιέγραψε ο παθών τις προηγούμενες ημέρες. Υπογράμμισε ότι δεν υπήρξε συναίνεση και εξήγησε γιατί δεν αντέδρασε ούτε την ώρα της κακοποίησης ούτε αμέσως μετά.
Πρόεδρος: Εσείς τι κάνατε;
Μάρτυρας: Πάγωσα.
Πρόεδρος: Εδειξε ότι δεν συναινεί;
Μάρτυρας: Δεν γίνεται να υπάρχει συναίνεση με βία.
Πρόεδρος: Εσείς το καταλάβατε;
Μάρτυρας: Ναι.
Πρόεδρος: Τι κάνατε;
Μάρτυρας: Τρόμαξα. Φοβήθηκα ότι θα βιάσει και εμένα.
Στην ερώτηση του εισαγγελέα γιατί δεν έφυγε μαζί με τον Π. μετά το συμβάν, απάντησε ότι του είπε πως φεύγει μόλις βγήκε από το δωμάτιο. Πρόσθεσε πως λυπάται που δεν έκανε τίποτα, παρότι είχε σωματική δύναμη, γιατί δεν είχε ψυχική δύναμη και δεν ήξερε πώς να το χειριστεί.
Τόνισε ακόμη ότι ο φόβος από τη βίαιη πράξη τον είχε ακινητοποιήσει και ότι τότε ήταν μόλις 19 χρόνων. Όπως είπε, μετά την κακοποίηση δεν ήξερε πώς να πλησιάσει τον φίλο του και περίμενε εκείνος να τον βρει και να ανοιχτεί, κάτι που δεν συνέβη ποτέ.
Γιατί μίλησε τώρα
Ο μάρτυρας εξήγησε ότι πολλά χρόνια αργότερα δέχτηκε μήνυμα από τη δικηγόρο του φίλου του και έλαβε γράμμα στο σπίτι, με το οποίο καλούνταν να δώσει κατάθεση. Τότε, όπως είπε, αποφάσισε πως είχε έρθει η ώρα να δικαιώσει τον Π. και να σταθεί δίπλα του, επειδή τότε δεν το είχε κάνει.
