Μετωπική απάντηση στις αποχωρήσεις και στις καταγγελίες πρώην συνεργατών της έδωσε η Μαρία Καρυστιανού, επιχειρώντας να ανακτήσει την πολιτική πρωτοβουλία στο εσωτερικό του κόμματος ΕΛΠΙΔΑ για τη Δημοκρατία.
Η πρόεδρος του κόμματος, με εκτενή ανάρτησή της, καταγγέλλει φαινόμενα εκβιασμών, «αγορών υποψηφιοτήτων», προσωπικών μηχανισμών και παρασκηνιακών κινήσεων από πρόσωπα που, όπως αναφέρει, επιχείρησαν να αποκτήσουν θέση ισχύος στο νέο πολιτικό εγχείρημα. Παράλληλα, προαναγγέλλει αναδιοργάνωση, χρησιμοποιώντας τη φράση ότι η ΕΛΠΙΔΑ «καθαρίζει και συνεχίζει».
Η παρέμβασή της έρχεται λίγες ημέρες μετά τις αποχωρήσεις στελεχών, μεταξύ των οποίων ο πραγματογνώμονας Βασίλης Κοκοτσάκης και ο πτέραρχος ε.α. Αθανάσιος Παπανικολάου, οι οποίοι άφησαν αιχμές για τη λειτουργία του κόμματος και τον τρόπο λήψης αποφάσεων.
Τι καταγγέλλει η Μαρία Καρυστιανού
Στην ανάρτησή της, η Μαρία Καρυστιανού αναφέρει ότι εμπιστεύθηκε ανθρώπους που εμφανίστηκαν να συμμερίζονται το ίδιο όραμα για μια διαφορετική πολιτική πορεία, μακριά από τη διαφθορά και την ατιμωρησία.
Η ίδια αποδίδει τα φαινόμενα αυτά σε «λίγους και δόλιους», οι οποίοι, κατά τη διατύπωσή της, επιχείρησαν να «πιάσουν στασίδι» στην ΕΛΠΙΔΑ.
Το μήνυμα: «Η ΕΛΠΙΔΑ αλλάζει μορφή»
Η πιο πολιτικά φορτισμένη φράση της ανάρτησης είναι ότι η ΕΛΠΙΔΑ αλλάζει μορφή. Με αυτόν τον τρόπο, η Μαρία Καρυστιανού ουσιαστικά προαναγγέλλει εσωτερικές αλλαγές, χωρίς όμως να εξειδικεύει ακόμη το οργανωτικό σχέδιο που θα ακολουθήσει.
Η φράση «καθαρίζει και συνεχίζει» δείχνει ότι η ηγεσία του κόμματος επιχειρεί να παρουσιάσει την κρίση όχι ως αποδόμηση, αλλά ως αναγκαία διαδικασία ξεκαθαρίσματος πριν από την επόμενη φάση.
Σε πολιτικό επίπεδο, το μήνυμα απευθύνεται σε δύο ακροατήρια: στα μέλη και τους υποστηρικτές του κόμματος που ανησυχούν για τις αποχωρήσεις, αλλά και στους επικριτές που μιλούν για προβλήματα λειτουργίας στο εσωτερικό της ΕΛΠΙΔΑΣ.
Οι αποχωρήσεις που προηγήθηκαν
Η νέα παρέμβαση της Μαρίας Καρυστιανού δεν ήρθε σε κενό χρόνο. Προηγήθηκαν ηχηρές αποχωρήσεις προσώπων που είχαν συνδεθεί με το εγχείρημα.
Ο Βασίλης Κοκοτσάκης, πραγματογνώμονας των οικογενειών θυμάτων των Τεμπών, αποχώρησε αφήνοντας αιχμές για συγκέντρωση αποφάσεων σε περιορισμένο αριθμό προσώπων και για απουσία συλλογικής λειτουργίας.
Ακολούθησε ο Αθανάσιος Παπανικολάου, πτέραρχος εν αποστρατεία, ο οποίος επίσης διαχώρισε τη θέση του, κάνοντας λόγο για διαφορετική εικόνα από αυτή που είχε αρχικά σχηματίσει για τη λειτουργία της κίνησης.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, οι αποχωρήσεις δημιούργησαν εικόνα εσωτερικής αναταραχής σε ένα κόμμα που ακόμη βρίσκεται σε φάση συγκρότησης και αναζήτησης οργανωτικής ταυτότητας.
Το πολιτικό δίλημμα για την ΕΛΠΙΔΑ
Η υπόθεση αναδεικνύει ένα γνώριμο πρόβλημα για νέα πολιτικά σχήματα: πώς μπορεί ένα κίνημα που ξεκινά με έντονο κοινωνικό και αντισυστημικό φορτίο να μετατραπεί σε οργανωμένο κόμμα χωρίς να αναπαράγει τις πρακτικές που καταγγέλλει.
Η Μαρία Καρυστιανού αναγνωρίζει εμμέσως αυτό το πρόβλημα όταν αναφέρει ότι το κόμμα ήταν «άπειρο» απέναντι σε μηχανισμούς διαπλοκής και εσωτερικής χειραγώγησης. Η διαπίστωση αυτή, όμως, ανοίγει και το επόμενο ερώτημα: ποιο θα είναι το νέο μοντέλο λειτουργίας της ΕΛΠΙΔΑΣ και πώς θα διασφαλιστεί η συμμετοχή των μελών χωρίς παρασκηνιακές συγκρούσεις;
