Πίσω από τις επίσημες κάμερες και τα πύρινα δελτία τύπου, στη Χαριλάου Τρικούπη το κλίμα μοιάζει με ηλεκτρισμένο «θάλαμο επιχειρήσεων». Ο αρχικός ενθουσιασμός για την κατάληψη της πρώτης θέσης φαίνεται να δίνει τη θέση του σε έναν ρεαλισμό της ανάγκης, καθώς κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ αρχίζουν να προετοιμάζουν το έδαφος για μια πιθανή υποχώρηση των προσδοκιών. Η πρόσφατη αναφορά του εκπροσώπου τύπου περί «επιτυχίας» ακόμη και με τη δεύτερη θέση δεν ήταν τυχαία, ήταν μια προσεκτικά σχεδιασμένη διαρροή για να μην βρεθεί το κόμμα προ δυσάρεστων εκπλήξεων.
Η μεγαλύτερη πηγή νευρικότητας για τον Νίκο Ανδρουλάκη δεν είναι άλλη από την επικείμενη επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα στην πολιτική σκακιέρα. Στους διαδρόμους του ΠΑΣΟΚ ψιθυρίζεται έντονα ότι η ίδρυση του νέου κόμματος από τον πρώην πρωθυπουργό μπορεί να προκαλέσει «πολιτική καθίζηση» στα ποσοστά τους, σπρώχνοντας τη Χαριλάου Τρικούπη στην ταπεινωτική τρίτη θέση. Αυτός ο φόβος εξηγεί και την ξαφνική στροφή της ρητορικής τους σε ζητήματα του 2015 και του δημοψηφίσματος. Επιχειρούν να «ξυπνήσουν» τα αντιτσιπρικά αντανακλαστικά των ψηφοφόρων, παίζοντας ουσιαστικά το παιχνίδι του Μεγάρου Μαξίμου, το οποίο —σύμφωνα με στελέχη του ΠΑΣΟΚ— επιθυμεί ένα αδύναμο ΠΑΣΟΚ για να το ελέγχει την επόμενη μέρα.
Ωστόσο, η στρατηγική του Νίκου Ανδρουλάκη δεν μένει χωρίς εσωτερική κριτική. Δεν είναι λίγοι οι βουλευτές που εκφράζουν την έντονη δυσαρέσκειά τους για το «βαρύ» λεξιλόγιο περί «μαφίας και συμμορίας». Θεωρούν ότι αυτή η ακραία ένταση στερεί από το ΠΑΣΟΚ το προφίλ της σοβαρής, κυβερνώσας αριστεράς και απωθεί τους μετριοπαθείς κεντρώους, οι οποίοι δεν επιθυμούν άλλη μία περίοδο τοξικότητας. Η αμηχανία αυτή εντείνεται από τις πληροφορίες για μυστικά ραντεβού με κυβερνητικούς παράγοντες, που έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τις δημόσιες καταγγελίες για ολομέτωπο πόλεμο.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό, ο Ευάγγελος Βενιζέλος φαίνεται να ασκεί μια άτυπη αλλά καθοριστική επιρροή. Στην κρίσιμη σημερινή συνεδρίαση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, η εισήγηση του πρώην προέδρου για «σκληρή γραμμή» και άρνηση συναίνεσης στην πρώτη Βουλή φαίνεται να κερδίζει έδαφος. Παρά τις προσπάθειες του Μαξίμου να βρει σημεία επαφής, ο Νίκος Ανδρουλάκης δείχνει εγκλωβισμένος. Από τη μία η ανάγκη να δείξει θεσμική υπευθυνότητα και από την άλλη η πίεση να μην κατηγορηθεί ως «δεκανίκι» της κυβέρνησης, την ώρα που ο Τσίπρας καιροφυλακτεί στα αριστερά του.
