Ένα απλό λάθος στη μεταφορά χρημάτων μπορεί να αλλάξει πλήρως τη φορολογική εικόνα μιας γονικής παροχής. Όταν η κίνηση δεν γίνει σωστά, η υπόθεση μπορεί να χάσει το αφορολόγητο των 800.000 ευρώ και να περάσει σε φορολόγηση από το πρώτο ευρώ, με συντελεστή 10%.
Το ζήτημα δεν περιορίζεται πλέον μόνο στη δήλωση ή στο αν τα χρήματα μεταφέρθηκαν μέσω τράπεζας. Η Εφορία κοιτάζει πλέον πιο βαθιά: ποιος είχε πραγματικά το ποσό, ποιος μπορούσε οικονομικά να το διαθέσει και ποιος έδωσε την εντολή της μεταφοράς.
Όταν η εικόνα της δωρεάς δεν ταυτίζεται με την πραγματικότητα
Μια πρόσφατη απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) δείχνει πώς μια τυπικά απλή γονική παροχή μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετική φορολογική κατάληξη. Η υπόθεση αφορούσε δωρεά 26.000 ευρώ που δηλώθηκε από κόρη προς τον πατέρα της και, με βάση την πρώτη ανάγνωση, φαινόταν να καλύπτεται από το αφορολόγητο των 800.000 ευρώ.
Ο έλεγχος, όμως, έδειξε ότι η κόρη δεν είχε εισοδήματα ούτε την οικονομική δυνατότητα να δικαιολογήσει τη μεταβίβαση των 26.000 ευρώ. Την ίδια στιγμή, ο σύζυγός της είχε τα αντίστοιχα εισοδήματα, είχε λάβει επιστροφή φόρου σχεδόν ίση με το ποσό της δωρεάς και ήταν εκείνος που έδωσε την εντολή για το έμβασμα από τον κοινό τραπεζικό λογαριασμό.
Η ΑΑΔΕ θεώρησε πραγματικό δωρητή τον γαμπρό
Με αυτά τα δεδομένα, η ΑΑΔΕ κατέληξε ότι ο πραγματικός δωρητής δεν ήταν η κόρη αλλά ο γαμπρός. Έτσι, η συναλλαγή δεν αντιμετωπίστηκε ως μεταβίβαση μεταξύ συγγενών πρώτου βαθμού, αλλά ως δωρεά από γαμπρό προς πεθερό.
Σε αυτή την περίπτωση ο συντελεστής φορολόγησης είναι 20%, με αποτέλεσμα για τα 26.000 ευρώ να επιβληθεί φόρος 5.200 ευρώ. Μαζί προστέθηκε και πρόστιμο ανακρίβειας 2.600 ευρώ.
Τι δείχνει αυτή η υπόθεση για τις γονικές παροχές
Η υπόθεση λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι στις γονικές παροχές η τυπική εικόνα δεν αρκεί από μόνη της. Αν η διαδρομή των χρημάτων δεν είναι καθαρή ή αν δεν μπορεί να αποδειχθεί ποιος ήταν ο πραγματικός χρηματοδότης, η φορολογική αντιμετώπιση μπορεί να αλλάξει πλήρως.
Το επόμενο βήμα, σε ανάλογες περιπτώσεις, αναμένεται να είναι ακόμη πιο προσεκτικός έλεγχος των τραπεζικών κινήσεων και των οικονομικών δεδομένων των εμπλεκομένων, πριν θεωρηθεί ότι η μεταφορά καλύπτεται από το αφορολόγητο.
